Qaikus for wild plants

Campanula

The supermarket sells you
The second one of you is free
Here you are priceless

Hollyhock

Too big for your own good
In high summer
Go out of my way

Yellow Corydalis

Your flowers droop
depressing
But you grow high on buildings

Male Fern

Where it's dark & damp
There I find you
Evoking forest 

Dandelion

Everywhere you can be found
Just like humans
But benign

Common Foxglove

For a witch herb
You seem very optimistic
In a cardiac arrest kinda way

Giant Hogweed

Eradicated & destroyed
But I love you
Like I would love a city tiger

Ginkgo Biloba

For years I ignored you
You are just like any other tree
But not really

Viola 

Little viola - garden escape
I admire your tenacity
And no more

Comfrey

Kokkie dug you up your roots and had me taste it
Your name is apt
Your Dutch name

Sea-Buckthorn

We never met but I saw you on TV
A chef using you
Never progresses in the BBC's Great British Menu

Escaped before planting

It is almost impossible to point your camera to a weed scene and not snap the campanula escaping from their flowerbeds. Judging by this week's supermarket offer (get the 2nd free) they can barely contain the plant at the nurseries where they breed these things. I have been told that this particular one is the Serbian Bellflower. 

INVITATION: The *1975 is Today* Plant Walk

The 1975 is Today Plant Walk

Sunday June 23; 11.00;

Meet us at the statue of Domela Nieuwenhuis, Nassauplein, Amsterdam.

In August 1975 Joh. Bolhuis went searching for a rare fern on the Haarlemmerweg in Amsterdam. His walk took him from the statue of Domela Nieuwenhuis (the famous anarchist born in 1846) to Sloterdijk (the once quaint village currently buried underneath a train station). Bolhuis writes that he did not just find his fern but also another 129 wild plants on a trajectory of two kilometres. We would never have known this if it weren’t for a chance find of his book ‘Plants in and around Amsterdam’(1976). From the introduction we learn that Bolhuis was a linguist by profession who had acquired specialist knowledge of botany on the side. Further on-line research revealed nothing about the man, but judging by his style, which was archaic even then, he must have been of a respectable age. Old-fashioned language notwithstanding, Bolhuis’ botanical interests are remarkably current today. All through his book he has a keen eye for the way invasive plants (sometimes in combination with urban development) can change the floral look of urban neglect in small time-spans. He notices plants in various states of  naturalization, from century-old arrivals from the Americas to the latest species he sometimes manages to trace back to individual gardens. In our annual plant walk we will retrace Bolhuis’ steps, overlapping his observations with ours, trying to find what he saw, attempting to deduce what he could not have seen. The history of urban wild plants is the history of the world and with Bolhuis in hand we will be able to tell some of its tales. 

  

Be invited, 
 

Theun (Boskoi) & Wilfried (Cryptoforestry)

* * * *

A small post on the book.

The walk in quotes and illustrations (Dutch).

Een plantenwandeling uit 1975 in de herhaling (1)

In Augustus 1975 liep de heer Joh. Bolman vanaf het standbeeld van Domela Nieuwenhuis via de Haarlemmerweg naar Sloterdijk. Bolman, taalkundige van beroep en als amateur “tot op specialistische hoogte doorgedrongen in de botanie” deed verslag van deze twee kilometer lange wandeling in zijn boek ‘Wilde planten in en bijAmsterdam’ (Thieme, 1976). Grote delen van de Haarlemmerweg zijn sinds Bolman onherkenbaar veranderd en de industriële ruigtes die hij zag zijn verdwenen. Je verwacht in 2013 dan ook weinig terug te vinden van de 130 planten die Bolhuis 38 jaar gelden vond. Toch gaan we binnenkort deze wandeling overdoen in de jaarlijkse Cryptoforestry + Boskoi wandeling om te kijken hoe de wilde planten op dit traject zijn mee veranderd met de stad zelf. Een onderwerp dat ook Bolhuis bezighield. Regelmatig ziet hij de aanwezigheid van bepaalde soorten in het licht van stedelijke ontwikkeling. Ook hij heeft aandacht voor de ontsnapte tuinplanten die de Nederlandse bermen en voetpaden een steeds exotischer aanzicht geven. Hieronder volgen we Bolhuis over de Haarlemmerweg aan de hand van afbeeldingen, uit voornamelijk Google.maps en de Amsterdamse beeldbank, en in zijn eigen woorden.

Haarlemmerpoort

“Mijn jonge vriend Eddy Weeda had me al enige tijd geleden gezegd, dat ook aan de Haarlemmerweg bij een ‘sluisje’ o.a. een tongvaren groeide en daar wilde ik eens naar zien. Maar tevens was in verband met dit boekje het plan in  me opgekomen, de hele weg tot Sloterdijk botanisch te bekijken. Het zal de lezer toch wel verbazen dat ik op het traject van circa 2 kilometer, meer dan 130 hogere planten noteerde, bijna een tiende deel van alle wilde soorten die we in Nederland kennen, de zeldzame en zeer zeldzame inbegrepen”

Nassauplein
"Ik passeerde dus de poort en kwam vandaar op het Nassauplein met het mooie standbeeld van Domela Nieuwenhuis, door zijn aanhangers destijds 'de oude man' genoemd, en stond op de drukke Haarlemmerweg die aan de zuidkant vrijwel aaneengesloten in bebouwd. Aan de andere kant van de weg loopt echter langs de bazaltglooiing of kade van de vaart een betegeld voetpad, dat later overgaat in een aarden pad langs een grasberm."    

Haarlemmerweg 57

“U kent natuurlijk de glimmende blaadjes van Selderij die in de groentesoep gaan. Die komt ook wild voor en vertoond zich bloeiend  op de glooiing bij huisnummer 57. Het is een soort die op wat zwakzilte plaatsen groeit; ook de Haarlemmervaart valt daaronder, want de typische uitgesproken zoetwatersoorten als waterlelie, gele plomp en pijlkruid zult u tevergeefs zoeken.”

Gasverdeelstation-West (foto 1980)

"Aan de westkant van dat parkje begint het gebouwencomplex van het gasverdeelstation-West, waarvan de toegangspoort via een brug te bereiken is. De glooiing gaat daar over in loodrechte, gemetselde kaden. Bijna in het nog al vervuilde water staand, bloeide aan de kade van de wegzijde een forse Gewone engelwortel.”

Haarlemmerweg 317-321

"Ter hoogte van de Maggifabriek is weer en brug, waarover de goederenlijn van de Centrale Markthallen loopt, wat ten noorden van de brug aansluitend op de spoorbaan Sloterdijk-Amsterdam Centraal. Iets westelijk van de brug ligt een klein sluisje. Eerst neusde ik even op de ruige terreinen van de soepfabrikant maar vond er niets bijzonders. Daarna ging ik goed uitkijkend over de brug en bekeek een deel van de bermen langs het spoorbaantje. Het stond er vol met Zeepkruid. Het rasterwerk van het aan de spoorbaan grenzende terrein van het gasverdeelstation was getooid met talloze trechtervormige bloemen van de Akkerwinde. Een andere leuke plant daar was de Beemdkroon.” 

Tongvaren

“Aan de overkant was nog veel  meer te zien. Daar bleek zich in de kademuur een Bergroos te hebben genesteld. Aan de voet van deze struik ontdekte ik,door een daar o.a. mede aanwezige Mannetjesvaren goed verborgen en tegen de zonneschijn beschut, de tongvaren waarop ik door mijn vriend geattendeerd werd. Volgens hem moest er ook een Steenbeekvaren groeien,maar die kon ik niet ontdekken.”

Haarlemmerweg 201

 “Voortgaande langs het pad, op de glooiing ter hoogte van huisnummer 201. In de buurt stonden tevens het Driedelig tandzaad en de Zeezuring.”

Haarlemmerweg 317-321 vervolg
Luchtfoto 1969
“Ik zag langs het spoorbaantje op die windstille zomerdag Akkerdistels, het hoge Boerenwormkruid, Stinkende Gouwe. Dat aan het goederenlijntje ook de lichtgele bloemtrossen van de Wilde Reseda te zien waren was eigenlijk te verwachten. Teruggekeerd aan de zuidkant van het water, nog ter hoogte van de Maggifabriek bij een sluisje en een bruggetje in de vaart. Tijd om uit te blazen in de schaduw van een daar staande Wilde lijsterbes. De Noordkant der vaart grenst daar aan enkele tuintjes en ik moest de pol Wilde marjolein toch wel als een ontsnappeling uit een van die tuintjes beschouwen. Ten aan zien van enige prachtexemplaren van de Keizerskaars was een soortgelijke twijfel eveneens gerechtvaardigd. Het bij dat sluisje nog steeds vervuilde water was bedekt met Grote kroosvaren." 

Haarlemmerweg 20
Foto 2010
"Aan de kant bij dat sluisje bloeide het hoge Liesgras. Er viel bovendien een mooie vegetatie van Moerasdoorn te bewonderen. Op de sluisdeuren zag ik ook nog wat Plat beemdgras,een familielid van Straatgras. Onder de heg van een der tuintjes stond Stijve Klaverzuring, een tuinonkruid, even proeven is ongevaarlijk. De plant is bij ons sinds lang ingeburgerd en komt in moestuinen zo veelvuldig voor, dat we one nauwelijks meer realiseren dat ze van oorsprong in Europa een uit Noord-Amerika afkomstige emigrant is.”

Haarlemmerweg 337

Kampioen 1977

“Mijn wandeling de geleidelijk breder wordende Trekvaart voortzettend, merkte ik tegenover het autobedrijf Audi-NSU de mooie Zwanebloem op. Dicht bij stond ook de Gele lis. Langs de vaart lag nu een vrij brede grasberm, waarin hoge planten Bereklauw, Gewonen Smeerwortel, Akkermelkdistel, Kropaar, Kruldistel, en Frans raaigras stonden. Meer naar de wegkant groeide de Wilde peen en Gewoon Duizendblad. Aan de waterkant zal ik Oeverzegge. Verder groeide er dicht bij het water een pol Pitrus.”  

Haarlemmerweg ?

“Na de Patriafabriek aan de bebouwde kant kwam Sloterdijk al aardig in zicht, doch de koek was in botanisch opzicht nog niet op”

Haarlemmerweg 375-377

"Bij het bedrijf Boldoot, waar weer een brug over vaart lag, dreven aan de overkant in het nu helderder water de bladen van de Veenwortel. Een nieuwe overplant op deze wandeling was de Moerasspirea. Het voorplein van Boldoot had wat zandige kanten, hegeen zich onmiddellijk in de daar aanwezige soorten manifesteerde: Vlasbekje, Gewone Teunisbloem, Wondklaver, Slaapbol.”

“Tot station Sloterdijk, was het nu nog een stapje. Het aantal tuinonkruiden op de dichtgetreden aarden berm die daar langs de hoofdweg liep, was opvallend groot, vermoedelijk doordat de Haarlemmerwegbewoners er hun tuinafval deponeerden . Ik zag Kroontjeskruid, Tuinwolfsmelk, Zwarte Nachtschade, Harig knopkruid, Klein knopkruid, Korrelganzevoet en zelfs wat Reuzebalsemien, van origine uit Midden-Azie afkomstig.”

Haarlemmerweg 335

“Bij de Linmij was een stevig aarden talud aan de waterkant, waar ik toch nog even moest rondzien. Daarop zat het platte bladrozet van de Grote varkenskers. Ten slot we er de Echte kamille.”

“Later ben ik eens 10 minuten op de Haarlemmerweg gaan staan en heb de naar Sloterdijk zoevende wagens geturfd. Dat waren en 100 dus rond +- 600 per uur. Maar van de merkwaardige plantenwereld daarlangs hebben de bestuurders dan geen van allen iets gezien!”

Eye to eye with a Ginkgo tree

 

The existence of the Chinese living fossil ginkgo tree was revealed to me by this excellent article on E360.yale. The ginkgo is a one of a kind tree that from fossil records appears to have survived unchanged for 100 million years. It has acquired a kind of botanical cult status with people hunting for wild specimens in the Middle Kingdom and Dutch teachers running fansites. 

To my surprise the oldest Ginkgo ever planted in Europe is right here in Utrecht, in the Old Hortus. Established in 1723, the Hortus used to be the botanical garden of the university before it got decommissioned in 1987. With shame I must confess I never bothered to visit it but, Ginkgo power!, now I have. The puzzled look by the man working at the entrance gave me the impression that paying visitors are extremely rare, but the year-round pass he sold me for a tenner will certainly not go wasted.   
 
As for the ginkgo: there actually were two of them, the oldest is 250 years old, the youngest 150. The brochure does not give exact dates.

Pics of a Flemish wild food guide from 1945

This Flemish booklet 'Wilde planten op het woudloopersmenu' (wild plants on the wood trackers menu) was published in 1945 and given its age and the brittleness of the paper it's a remarkably well preserved scouting publication. The introduction is followed by a short essay that tells of a country walk ending with a wild food feast: pure outback joy that is within your reach with this publication in your knapsack. And while the fern soup described does not appeal to me much, my lacklustre attempt to research the history of foraging has here found another important avenue for future investigation. I had hoped that the writer, a certain R. Hermans, would have said something about WWII but alas: not a word. 

Would Baden Powell's little soldiers still forage their own meals today?
 
Below are a number of pages from this book. Click to enlarge.
 

 

Lines in praise of a self-chiming clock

Lines in Praise of a Self-Chiming Clock

The skill originated in the West,
But, by learning, we can achieve the artifice:
Wheels move and time turns round,
Hands show the minutes as they change.
 
Red-capped watchmen, there's no need to announce dawn's coming.
My golden clock has warned me of the time.
By first light I am hard at work,
And keep on asking, "Why are the memorials late?"

Quoted from 'Emperor of China, self-portrait of K'ang Hsi' by Jonathan D. Spence. Hsi was a Qing dynasty (so Manchu and not Han, open to the world rather than self-absorbed and arrogant) emperor who reigned from 1661 to 1722. This is not a real autobiography but one synthesized from loose fragments. It's totally Poundian (as in Ezra Pound) showing the wise leader in deliberation about his tasks. The poems (c. 1705) shows the enduring prestige of poetry (and calligraphy) and it also documents a humorous (?) response from the emperor himself to the implications of radical new technology.

Plants in & near Amsterdam

 
The backcover to mr. Joh. Bolman's 'Wild plants in and around Amsteram' (1976) informs us that at least half of the 650 native Dutch plant occurring outside nature reserves can be found in Amsterdam. The people of Amsterdam have always been fond of bragging about the biological richness of their city. Mr Bolman writes with the flamboyancy of an Austrian border-guard but he makes up for it with geeked-out precision. Each of the ten chapters deal with a specific family of plants or environmental condition and because of the detailed descriptions he has made it easy for the reader to go out and find specific communities of plants or even individual plants. He mentions for instance a common mallow for years growing behind the fence of the bicycle parking on the West side of the Amsterdam central, I am severely tempted to jump in a train to check if it's still there. The information in this book is very time-specific (summer 1975) but Bolman often refers to the 1852 'Flora Amstelaedamensis' to illustrate changes in the flora and he also relates plants to all sorts of man-made changes in the landscape. This is an old-fashioned book that is brimful with information. It also shows that urban botany also concerns itself with urban history in the most broadest sense.

Bacteria as material culture

In a paper published in April 2012 Benezra, DStefano and Gordon argue for the foundation of an 'Anthropology of microbes'. Taking a step further from a) the notion that we humans are really a symbiotic supraorganism of humans and microbes and b) that this synthesis bring about "intra- and interpersonal variation of these species and gene assemblages as a function of body habitat, age, physiologic status, and family relationships." The insight that results is the idea that microbial variation is another facet of what informs/creates kinship and culture. Qoute: 

Our microbial communities provide snapshots of those with whom we have lived, the diversity of our daily habits, as well as the impact of our changing lifestyles. For example, our guts are homes to our largest collection of microbes, where the number of microbial cells is measured in terms of tens of trillions. Gut microbial communities in humans are shared among family members and underscore the long-lasting impact of our interpersonal relationships. Common as well as distinct features in gut communities are being documented among populations representing varied “cultural traditions” and geographical locations. The breathtaking rate of change in food availability and preparation methods, the expansive movement of human populations, the rapid proliferation of technology, and the ubiquitous use of antibiotics emphasize the importance of studying the microbiological heritage of humans, just as we study our genetic, linguistic, and cultural heritages.

 The BacterioSphere has no loose ends.
 

Alcheringa times 4

Thirteen issues of Alcheringa, the journal for ethnopoetics, appeared between 1971 and 1980. They are all online. But that is not enough for me: I want to have them! There are copies around but not almost within my budget and/or paypal-sphere. Last year I found one, last week I found three from two different sellers. Two separate issues I purchased on ebay as first/only bid. Like often with reputedly highly collectable material (less obvious William Burroughs for instance): they are not really that sought after at all. While searching for the other issues I can read these and be pleasurably annoyed.

Snooker nicknames [much improved and updated]

Snooker players are now demanded to have nick names by snooker's management. But nicknames are earned not invented. Steve Davis owns 'Interesting' but Mark Selby's 'The Jester from Leicester' alliterates but that is all that can be said in its benefit. Therefore a few suggestions from my side:

Peter Austerity Ebdon
Martin Occupy the University Gould
Barry Fine Young Cannibal Hawkins
Ronnie Day Time Television O'Sullivan
Allister Disturbed Bowel Carter
Ricky Pain in the Lower Back Walden
Mark China Loves Him Allen
Graeme Deputy Accountant Dott
Judd Almost Naughty, Almost Successful Trump
Jimmy The People's Hair-dye White
Dominic Goldilocks Dale
Stephen Maladapted Bacon Neck Maguire 
Mark The Pester of Leicester Selby 
Mark Life Begins at 40 Davis 
John Deep Fried Mars Bar Higgins
Neal Senior Citizen Robertson 
Shaun It's this or MacDonald's Murphy
Stephen Match for Sale Lee

Escaped garden plants in 2013

In addition to the 'weeds in my street' survey I will attempt to collect all escaped garden plants that I find in my daily surroundings. Deciding if a garden plant has gone 'wild' is not a self-evident task. A grape hyacinth growing through the cracks of the paving is obviously not planted but a Narcissus in a neglected flowerbed like above is a different matter. They are planted in parks and road banks throughout the city but a solitary one, hidden beneath a bush, has probably escaped, but how can one be absolutely sure? By noticing plants in unlikely situations elsewhere and by cross-referencing with similar projects (like and like) some additional certainty can be had. The distinction between a garden escape and a recognized wild plant is marked by a thin line. No sane gardener would plant a Giant hogweed or a Japanese hogweed even though both once arrived in Europe as garden novelties. Some plants are both planted by gardeners and weedy: the best example in my street is the Hollyhock that grows in abundance between the tiny space between walls and paving but at the same time you can buy three seedlings for a tenner at the market. 

A prediction: personal ignorance will make it hard to find the exact name for all plants. Your help is appreciated.

The matter of escaped garden plants is a hot topic: after three generations in the wild and when seeding, plants are recognized by the Heukels Flora (the Dutch botanical bible) as native and we are now undergoing an unprecedented influx of new species. The last edition (2005) claims 8% more plants than the 1996 edition and I remember reading or hearing somewhere that the next edition will at least repeat this increase.

All and all this should be an interesting enterprise.

The caper spurge (wolf milk in Dutch) escapes with the garden refuge. Interesting addition. 

Servian bellflowers (I think) growing in a sunny spot around the bend.

Some kind of viola, a plant that I, perhaps unfairly, associate with old ladies.   

The wood forget-me-not is a popular garden plant and well known for escaping. I have spotted a few of them at different places and expect to see more them in the years to come.

A reader suggested annual honesty rather than sweet william catchfly and I think he must be right. It is common this year, I don't remember it from last year.  

The wood viola is occurring at several places, always in tiny patches like this one. Not sure about the name.

Here is an orange hawkweed (thanx Herman) from a municipal flower bed, three meters away.

Escaped from municipal flower bed (see curb)  

Another viola with different colors.

See on Selborne

Again escaped from flower bed

Ghastly plant for right-wing above 65. The detail shows very unclearly shows blue flowers amidst leaves that normally I would recognise as wood sorrel. Any ideas?

I saw tens of this plant in the corner of a building and I think they are potted plants that escaped through a broken bin liner. After months they have finally flowered. Any idea for a name?

Unclear pic, but I assume it is a garden escape.

Another pic drowned in sunlight and photographic incompetence. A popular garden plant this. Next to it

Alkanet, a plant now well established.

No Idea about name.

2 plants, equally ugly, no names.

The flowers look the same as the plant above but it's form is very different.

Common foxglove, one of the witch herbs. It may be wild.